De Dutch Don’t Dance Division (DDDDD) is in Den Haag vooral beroemd van de Notenkraker in de Grote Kerk, maar in 2006 begonnen zij ook met een zomercursus voor 24 leerlingen. Klein begonnen werkten ze al snel samen met balletschool Ballet&Co van Eleonore van Lookeren, die toen al zelf een dansweek voor kinderen organiseerde. In 2008 bundelden ze hun krachten met het Nederlands Dans Theater voor een nieuwe zomercursus: Maximum Dance Course, die nu uitgegroeid is tot een grote trekker voor dansstudenten en amateurs uit binnen- en buitenland.
‘We vonden het jammer dat er in Nederland geen zomercursus dans bestond, en dat in een land met zo’n rijke dansgeschiedenis,’ legt Rinus Sprong van DDDDD uit. ‘Maar de Nederlandse cultuur is er niet naar om aan het werk van grote choreografen als Kylián of Van Manen meteen een school te verbinden. Toch wil je dat jonge dansers hun repertoire leren kennen, al is het maar om te ontdekken dat sommige nieuwe dingen eigenlijk niet nieuw zijn, maar in de jaren ’70 al net zo gingen.’
‘Daarom is het goed dat er nu wél een zomercursus is, op de plaats waar die denk ik moet zijn: bij het Nederlands Dans Theater. In deze cursus laten we de Nederlandse dans zien aan studenten uit binnen- en buitenland. Als exportproduct, ja. We werken hier met de typische Nederlandse openheid. We verbinden hier studenten van het hoogste niveau met amateurs, kinderen en senioren. De bedoeling is dat ze elkaar ontmoeten en kruisbestuiven.’
Jiri Pokorny geeft behalve lessen in het repertoire van Jiri Kylián ook lessen ‘new composition’. In deze lessen maakt hij samen met zijn dansstudenten van het hoogste level een nieuw dansstuk van ongeveer 20 minuten voor de eindpresentatie op 14 augustus. ‘Dit is voor mij evenveel een leerproces als voor de dansers,’ biecht Pokorny op. ‘Ik heb nog niet zo veel zelf gechoreografeerd. Ik heb een basis gemaakt voor een verhaal en dat werk ik samen met de dansers uit. Het gaat er vooral om dat het hún stuk wordt, waarin zij zich echt kunnen laten zien.’
Improviseren
‘Mijn theorie is dat dans het mooiste is als de dansers hun hart en hun lichaam kwijtkunnen in het stuk. Dans die alleen om technische hoogstandjes draait, kan ik als vakgenoot bewonderen, maar ik vind het mooier als de dansers zich vrij en op hun gemak voelen. Of juist niet op hun gemak, als dat een functie heeft in het stuk. Daarom laat ik ze improviseren en materiaal zelf uitwerken. Ik heb maar 10 dagen met deze dansers. Normaal zeg ik: tijd is kwaliteit, maar ik heb nu geen keus. In het begin waren de dansers verlegen, ze kenden mij niet en elkaar niet. Sommigen kwamen net terug van vakantie en waren helemaal uit conditie. Nu gaat het steeds beter.’
‘Waar het stuk over gaat? Over het worden van een mens. In het begin zijn de dansers een soort marionetten, materie maar geen organisch wezen. Dat worden ze in het stuk, maar aan het eind keren ze terug naar hun oude gedaante. Eigenlijk gaat het erover dat we altijd willen wat we niet hebben.’
Kom naar de eindpresentatie
Op zaterdag 14 augustus is de eindpresentatie van Maximum Dance Course. Tijdens deze presentatie in het Theater aan het Spui is iedereen welkom om te komen genieten van presentaties van nieuwe composities, repertoire, openbare repetities en lessen, een vertoning van de Maximum Dance Course film en een fototentoonstelling. De entreeprijs van € 6,00 komt ten goede aan de Job Sanders Scholarship, een beurs waarmee studenten aan de cursus kunnen meedoen.
Lees ook:
- Dansend de zomer door in Den Haag
- Kicken, liften en inspiratie opdoen bij Maximum Dance Course (2009)
- Dansers van toen, nu en straks (2009)
Blog: denhaag.nl danst zelf
Een tijdje geleden schreef ik een artikel over de twee zomercursussen dans die Den Haag rijk is: Maximum Dance Course en de Summerschool van Balletschool Mabel Alter. Die laatste balletschool nodigde me uit zelf een beginnersles mee te lopen en dat heb ik gedaan.
Tijdens Maximum Dance Course bleek ik bij één les niet als toeschouwer naar binnen te mogen. Het gaat om de nieuwe bewegingsmethode ‘gaga’, die de Israëlische choreograaf Ohad Naharin heeft ontwikkeld en die voor het eerst in Nederland gedoceerd wordt. De enige manier om het te mogen zien is…mee doen.
Ballet bij Summerschool Den Haag
De balletschool van Mabel Alter ligt aan de Toussaintkade. In een prachtig pand vol Jugendstil-glas in lood geeft Mirella Simoncini les aan een groep van ongeveer 8 mensen van verschillende leeftijden. Streng, maar rechtvaardig. ‘Als je als danser op tijd voor de les binnenkomt, ben je te laat. Want je zorgt altijd dat je er wat eerder bent om op te warmen.’
Bij klassiek ballet komt alles aan op lichaamshouding. Je houding is altijd omhoog gericht en je beweegt alsof je een verhaal te vertellen hebt. ‘Als je straks ergens balletauditie doet en je komt sloffend de studio in, val je al af nog voor je één pas hebt gemaakt’, waarschuwt Mirella. Dat valt niet mee voor een redacteur die de hele dag krom achter de computer zit, maar de les geeft een goede indruk van wat ballet is, en wat het van je vraagt. Bijna kaarsrecht lopend verlaat ik het pand.
Gaga met een koord door je armen
Gaga heeft niets met Lady Gaga te maken, maar alles met bewustwording van het eigen lichaam. Docent Tom Weinberger is danser bij de Israëlische Batsheva Company, waar Naharin artistiek leider is. In de kleine zaal van Theater aan het Spui krijgt de groep les. Het komt er bij gaga op aan je lichaam te beschouwen als ‘drijvend’, los van de zwaartekracht, en steeds te blijven bewegen. Al bewegend werk je met steeds een ander deel van het lichaam.
Daarbij gebruikt Tom veel beeldspraak: laat eens een balletje door je ruggengraat rollen, of voel een koord dat van je ene hand door je arm, je schouders, je borst en je andere arm loopt. Op die manier leer je spieren kennen waarvan je niet wist dat je ze had en ontdek je hoe verschillende delen van het lichaam samen kunnen werken of juist los van elkaar opereren.
‘Gaga is niet van de ene op de andere dag ontstaan,’ vertelt Tom, ‘Naharin werkt er nog steeds aan. Het gaat er niet om dat je technisch heel goed moet zijn, iedereen kan het op zijn eigen niveau doen. Maar de cursisten moeten zich vrij voelen vanuit zichzelf te bewegen. Dat is heel persoonlijk en intiem. Daarom willen we geen kijkers bij de les, dat zou afleiden.’ Afwachten nu maar of gaga ook in Nederland door gaat breken, binnen of zelfs ook buiten de danswereld.
Reportage en foto's Frans van Hilten KLIK HIER